Mooie woorden over "nieuwe politieke cultuur" zijn niet meer dan "praatjes"

Door Michael Freilich op 14 oktober 2021
Michael Freilich

In het parlement hoor je de groenen, en nu ook de socialisten, de mond vol hebben van de zogenaamde "nieuwe politieke cultuur". Maar in de praktijk blijkt het vooral gebakken lucht te zijn.

In de praktijk worden ALLE wetsvoorstellen van onze fractie, ongeacht of de meerderheidspartijen er inhoudelijk mee eens of oneens zijn, weggestemd.

Zo ook met mijn eigen wetsvoorstellen waar wel grote eensgezindheid over bestaat zoals die voor een betere cyberveiligheid, de meeneembaarheid van e-mailadressen of de elektronisch aangetekende zending.

Bij voorstellen van andere collega's is het trouwens net hetzelfde. Ik riep die tegenstelling op toen Kamerlid Melissa Depraetere (Vooruit) nog eens met het aanmanend vingertje kwam zwaaien. Bekijk hieronder:

Hierbij mijn tussenkomst:

Mevrouw Depraetere, bedankt voor uw pleidooi, om allemaal samen te werken.

En mijn vraag aan U is, als u zegt ‘we moeten er allemaal samen iets aan gaan doen opdat het vertrouwen in de politiek weer groeit’.

Tegen wie spreekt u dan?  Enkel aan de meerderheid? Of reikt u ook de hand aan de oppositie vandaag.

Ik stel u die vraag, want u weet wat we hebben meegemaakt enkele weken geleden, of vorige week, in de commissie Economie. Hoe vaak zijn er geen voorstellen van de oppositie  waar er eigenlijk geen fundamentele verschillen zijn Waar het niet gaat om ideologische verschillen. Waar we toch zien, het komt vanuit de oppositie, en dan is het een automatisch neen.

En dergelijke wetsvoorstellen worden dan geblokkeerd of met  allerlei trucjes op de lange baan geschoven en dan ook herhaald.

Dus, vandaar mijn vraag: u pleit vandaag voor ‘allemaal samen’. Aan wie is dat gericht? Is dat ook gericht aan ons? Of enkel aan een deel van deze assemblee.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is